the album/το άλμπουμ…

Everything started at around midnight, while looking at my grandmother’s photo album from around 1947 and having Clio next to me. (a cat is always around at those hours)  I was looking at my grandmother in the sea, my grandmother posing in the woods, my grandmother dancing./
Όλα ξεκίνησαν κοντά στα μεσάνυχτα, κοιτάζοντας το φωτογραφικό άλμπουμ της γιαγιάς μου από το 1947 και έχοντας την Κλειώ δίπλα μου. (μια γάτα είναι πάντα τριγύρω αυτές τις ώρες) Κοιτούσα λοιπόν τη γιαγιά μου στη θάλασσα, τη γιαγά μου να ποζάρει στο δάσος, τη γιαγιά μου να χορεύει.

Looking at those photographs made me realize that the last photo album that I have from my own photographs is around 2000. That is 12 years ago. I am taking more photographs than ever and yet I have less in to flick through. I am using my i-phone, my camera and I basically take at least one photo a day. It might be something from my everyday life or an attempt for a proper photoshoot. My point is that it is so easy to take a photograph that I am not thinking it twice./
Κοιτάζοντας αυτές τις φωτογραφίες, συνηδητοποίησα πως το τελευταίο δικό μου φωτογραφικό άλμπουμ είναι από το 2000. Αυτό είναι 12 χρόνια πριν.Τραβάω περισσότερες φωτογραφίες από ποτέ και έχω λιγότερες για να ξεφυλίσω. Χρησιμοποιώ το i-phone και την φωτογραφική μηχανή μου και βασικά τραβάω τουλάχιστον μια φωτογραφία την ημέρα. Μπορεί να είναι κάτι από την καθημερινότητα μου ή μια απόπειρα για μια φωτογράφιση. Το θέμα είναι πως μου είναι τόσο εύκολο να τραβήξω μια φωτογραφία που δεν χρειάζεται να το σκεφτώ.

We/I (it doesn’t matter), the generation with the one too many screens will have all of its’ memories in a screen. I am not necessarily saying this in a negative way but it is a thought that I just realized and it kind of bothered me. Think of all the joy we have when we go through our parents or grandparents photographs and then think of all the files and folders that you have in your hard-drive. Personally I have already forgotten have of the folders. I go through them just after a while the photographs have been taken and then I rarely look at them again. I am wondering…does this mean that the people in them are also forgotten?/
Εμείς/εγώ (δεν έχει σημασία), η γενιά με τις πολλές οθόνες, θα έχουμε όλες τις αναμνήσεις μας περασμένες σε μια οθόνη. Δεν το εννοώ ακριβώς αρνητικά, αλλά μόλις το συνηδητοποίησα, κάπως σαν να με πείραξε. Σκεφτείτε την χαρά που έχουμε όταν ξεφυλίζουμε τα άλμπουμ των γονιών μας και τον παπουδόγιαγιάδων μας και σκεφτείτε μετά τα αρχεία και τους φακέλους που έχετε στον σκληρό δίσκο σας. Προσωπικά έχω ξεχάσει τα περισσότερα. Τα κοιτάω λίγο μετά την περίοδο που έχουν τραβηχτεί και μετά σπάνια τα κοιτάω ξανά. Αναρωτιέμαι…αυτό σημαίνει πως ξεχνάμε και τους ανθρώπους που είναι μέσα σε αυτά;

I am not sure where I am going with this. May be they are just thoughts. May be I am a bit scared when my children ask me to see my photographs and I give them a link to see them. On the other hand, may be this is the natural evolution of things and I have already embraced it since I am not writing these thoughts on a piece of paper but on my blog. However I can’t stop smiling when I am thinking that in my wallet the last 15 years I have been carrying with me small photos of people that have a big place in my heart. May be that means that what is important you will find a way to keep it and remember it./
Δεν είμαι σίγουρη που το πάω με αυτό το ποστ. Μπορεί να είναι απλά σκέψεις. Μπορεί να είναι απλά ο φόβος όταν θα ζητήσουν τα παιδιά μου να δουν δικές μου φωτογραφίες και εγώ μαλλον θα τους δώσω ένα link για να τις δουν. Από την άλλη μπορεί να είναι και η φυσική εξέλιξη των πραγμάτων, που εγώ έχω ήδη αποδεχτεί και αγκαλιάσει αφού δεν γράφω αυτές τις σκέψεις σε ένα κομμάτι χαρτί αλλά στο blog μου. Παρόλα αυτά δεν μπορώ να σταματήσω να χαμογελάω όταν σκέφτομαι πως εδώ και 15 χρόνια κουβαλάω στο πορτοφόλι μου μικρές φωτογραφίες, ανθρώπων που πιάνουν μεγάλο χώρο στην καρδιά μου. Ίσως αυτό να σημαίνει πως ότι σου είναι σημαντικό, πάντα βρίσκεις ένα τρόπο να το κρατήσεις και να το θυμάσαι.