robert wilson…

Πριν από κάποιους μήνες κάποιοι παρακολούθησαν στο Εθνικό Θέατρο την πολυαναμενόμενη και πολυσυζητημένη παραγωγή του Robert Wilson “Οδύσσεια”. Ο Robert Wilson είναι από αυτούς τους καλλιτέχνες που έχουν ταλέντο σε πάνω από ένα πράγμα, είναι συγγραφέας, σκηνοθέτης, περφόρμερ, παραγωγός, εικαστικός, χορογράφος αλλά και αρχιτέκτονας.

Την παράσταση στο Εθνικό Θέατρο δυστυχώς δεν την πρόλαβα, είδα όμως χθες την έκθεση “Robert Wilson Video Portraits” στη Στέγη Γραμμάτων και Τεχνών. Έχω ανάμεικτα συναισθήματα για την έκθεση αλλά πάνω από όλα έφυγα από την Στέγη νιώθωντας πως έχω ζήσει μια εικαστική εμπειρία. Όχι με την έννοια του περφόρμανς αλλά με την έννοια της εμπειρίας του χώρου.

photo 3

photo 1

 

Τα video portraits είναι μια πολύ ιδιαίτερη δουλειά. Δεν είναι φωτογραφίες αλλά ούτε video. Είναι ένας ανοιχτός διάλογος μεταξύ φωτογραφίας, video και κινηματογράφου. Ο θεατής μπαίνοντας στο χώρο αρχικά αντικρύζει μια αίθουσα γεμάτη από διαφορετικές κουκουβάγιες, μικρές, μεγάλες, όμορφες, άσχημες δεν έχει σημασία, αυτό που έχει σημασία είναι ότι μονοπωλούν το χώρο και το ενδιαφέρον του θεατή. Μαύρα δωμάτια, έντονα χρώματα, ήχοι και κουκουβάγιες εγκλωβισμένες σε ένα διαφορετικό κλουβί από τα συνηθισμένα, εγκλωβισμένες μέσα σε μια οθόνη που τους επιτρέπει να κινούνται ελάχιστα. Τόσο όσο.

photo 2

Βγαίνοντας από την πρώτη αίθουσα με τις κουκουβάγιες, μπαίνεις σε μια μεγαλύτερη αίθουσα που είναι πίσσα σκοτάδι εκτός από τις μεγάλες οθόνες με τα έντονα χρώματα. Ο θεατής αντικρύζει ένα λαβύρινθο από οθόνες με διαφορετικά πρόσωπα και καταστάσεις. Τα πορτραίτα απεικονίζουν ηθοποιούς και διασημότητες που πάνω κάτω είναι γνωστοί στον περισσότερο κόσμο, οι καταστάσεις όμως που απεικονίζονται είναι πό την μια σχετικές με την εικόνα που τους έχουμε συνδυάσει και ταυτόχρονα λίγο άβολες.

photo 4

Οι ηθοποιοί κουνιούνται/μετακινούνται ελάχιστα μέσα στα πορτραίτα τους. Η κίνηση που κάνουν μέσα στο πορτραίτο τους είναι η ίδια σε επανάληψη με αποτέλεσμα να μην καταλαβαίνεις σε ποια συγκεκριμένη στιγμή ξεκίνησε η κίνηση, πότε τελείωσε και πότε άρχισε ξανά.

Κάθε φορά που στέκεσαι μπροστά από ένα πορτραίτο είναι λες και η εικόνα, ο εικονιζόμενος ήταν παγωμένος μέχρι εσύ, ο θεατής σταθείς μπροστά του και τον ενεργοποιήσεις.

photo 3Περπατώντας ανάμεσα από τα κινούμενα πορτραίτα μισ σκέψη ερχόταν συνέχεια στο μυαλό μου. Οι εικονιζόμενοι ήταν παγιδευμένοι στην εικόνα τους, ή στην εικόνα που τους έχουμε αποδώσει εμείς, το κοινό. 
Αν το σκεφτείς, στην πραγματικότητα ένας ηθοποιός ζει και παίζει γιατί υπάρχει κάποιος θεατής που παρακολουθεί το θέαμα που του προσφέρει. Τα πορτραίτα του Wilson μου έφεραν ακριβώς αυτό στο μυαλό. Οι ηθοποιοί αυτοί ήταν εγκλωβισμένοι σε μια αιώνια λούπα της εικόνας τους ή ενός ρόλου, τον οποίο ο Wilson είχε καταφέρει να απεικονίσει και να αποτυπώσει.

Έχοντας αυτή τη σκεψη στο μυαλό μου, έφυγα από την Στέγη με ανάμειχτα συναισθήματα. Από την μια είδα και έζησα μια πολύ καλοστημένη έκθεση, η οποία όμως παρόλο το θέαμα και την εμπειρία που μου προσέφερε μου προκάλεσε θλίψη. Για εμένα ο Wilson κατάφερε να αποτυπώσει την εικόνα αυτών των ανθρώπων σε μια λούπα χωρίς τέλος και κατά μια έννοια να την διατηρήσει. Μου θύμισε τα πορτραίτα του Andy Warhol (π.χ, Marilyn Monroe), η φθορά της εικόνας της μέσα από το ίδιο το μέσο που επέλεξε να χρησιμοποιήσει ο καλλιτέχνης. Κατά κάποιο τρόπο βρίσκω αυτήν ακριβώς την απεικόνιση ενός γνωστού προσώπου κοινό σημείο αναφοράς μεταξύ του Warhol και του Wilson. Η μεγάλη διαφορά είναι πως ο τρόπος που έχει επιλέξει ο Wilson είναι πολύ πιο σκληρός και άμεσος καθώς ο πρωταγωνιστής της εικόνας είναι σε άμεσο διάλογο με τον θεατή και η εικόνα του δεν απεικονίζει απαραίτητα φθορά αλλά μια αιώνια επανάληψη.

* Robert Wilson Video Portraits θα διαρκέσει μέχρι τις 7 Ιουλίου και πιστεύω πως αξίζει να βρείτε χρόνο να την επισκεφθείτε. 

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>