A city, your city can sometimes be a cruel and cold place. People pass you by without looking at you, without smiling. It is almost like you don’t exist for them./
Μια πόλη, η πόλη σου μπορεί να γίνει σκληρή και ψυχρή. Οι άνθρωποι της σε προσπερνούν χωρίς να σε κοιτάζουν, χωρίς να χαμογελάνε. Είναι σαν να μην υπάρχεις για αυτούς.
This is how I feel sometimes living in Athens. That I am almost invisible and I do not mean that in a positive way. It feels that I have lost touch with my own city. You are probably wondering how can I be saying that when so many things are happening in Athens lately./
Έτσι αισθάνομαι μερικές φορές στην Αθήνα. Ότι είμαι σχεδόν αόρατη και δεν το εννοώ θετικά. Είναι σαν να έχω χάσει την επαφή με την ίδια την πόλη που μεγάλωσα. Μάλλον θα αναρωτιέστε πως μπορεί να λέω κάτι τέτοιο ενώ συμβαίνουν τόσα πράγματα στην Αθήνα το τελευταίο διάστημα.
However some other times, when I am walking in the centre of Athens, the sun is shinning or it is raining, when I am listening to my favorite music, when someone smiles or may be just when I am in a good mood, this city seems like the best place to be at the moment. Feels like home./
Κάποιες άλλες φορές όμως, όταν περπατάω στο κέντρο, ο ήλιος φωτίζει τα πάντα ή βρέχει, όταν ακούω την αγαπημένη μουσική, όταν κάποιος χαμογελάει ή απλά όταν έχω καλή διάθεση, αυτή η πόλη φαίνεται να μοιάζει σαν το καλύτερο μέρος να ζεις. Είναι σαν να είσαι σπίτι.
I am not in my own little world when I am saying the above about Athens. I am well aware of the difficulties living in Athens, living in Greece, because I have been affected by the current situation and developments and I know people that their lives have changed drastically because of them./
Δεν ζω στον δικό μου μικρόκοσμο όταν λέω τα παραπάνω για την Αθήνα. Γνωρίζω πολύ καλά τις δυσκολίες του να ζεις στην Αθήνα, του να ζεις στην Ελλάδα, γιατί η ζωή μου έχει επηρεαστεί από την παρούσα κατάσταση και τις εξελίξεις και γνωρίζω ανθρώπους που η ζωή τους έχει αλλάξει δραστικά εξαιτίας αυτών των εξελίξεων.
I do believe though (in the spirit of seeing the positive side of things) that a city is what you make of it. What I mean is that if we all tried to make the place that we are living a bit better then it would be better!/
Πιστεύω πάντως (στο πνεύμα του να βλέπω τα πράγματα από την θετική πλευρά τους) πως μια πόλη είναι ότι την κάνεις εσύ. Αυτό που εννοώ είναι πως αν όλοι προσπαθούσαμε να κάνουμε το μέρος που ζούμε καλύτερο τότε θα ήταν…καλύτερο!
High hopes? May be. Delusional? May be. Does it matter? Not really. Why? Because all of us use whatever we have to get through the day. I use smiles, hope and some time fists (mental ones). Not every day but when I can, it helps./
Μεγάλες ελπίδες; Μπορεί. Εκτός πραγματικότητας; Μπορεί. Έχει καμία σημασία; Όχι. Γιατί; Γιατί όλοι μας χρησιμοποιούμε ότι μπορούμε για να επιβιώσουμε στην καθημερινότητα. Εγώ χρησιμοποιώ χαμόγελα, ελπίδα και γροθιές (νοητικές όχι αληθινές). Δεν το κάνω κάθε μέρα αλλά όποτε μπορώ, βοηθάει.
P.S. The graffiti in the photos is in a building in Plaka, Athens. / ΥΓ. Το γκράφιτι στις φωτογραφίες είναι σε ένα κτίριο στην Πλάκα, Αθήνα.
!
